Toen ik bij BasicME in zorg kwam, kwam ik net uit een kliniek die niet werkte met het 12-stappenprogramma. Via de meetings kwam ik in aanraking met BasicME. Ik was vastbesloten om alles aan te pakken wat me kon helpen om beter voor mezelf te zorgen – en vooral: om niet terug te vallen in gebruik.
Het moment waarop ik écht voelde dat er iets moest veranderen, was na het einde van een relatie. Ik zat er helemaal doorheen, emotioneel én financieel. De drugs hadden me totaal in de greep. Ik voelde me zo verloren dat ik niet meer wist of ik nog wel wilde leven. Uit pure wanhoop besloot ik hulp te zoeken.
Bij BasicME vond ik die hulp. Wat me meteen opviel, was de hechte band met de groep, het voelde vertrouwd omdat het je fellows zijn, mensen die weten wat je doormaakt. In het begin vond ik het moeilijk om mezelf echt open te stellen, vooral emotioneel. Maar stap voor stap lukte het steeds beter.
Wat ik bij BasicME vooral geleerd heb, is om doelen te stellen in mijn leven en om niet alles in één keer te willen. Ik leerde rustiger aan te doen, en vooral: vol te houden.
Sinds mijn tijd bij BasicME durf ik me meer uit te spreken. Ik ben minder verlegen, zowel in meetings als in het dagelijks leven. En misschien wel het belangrijkste: ik voel dat ik er ook mag zijn. Ik ben niet alleen.
Aan iedereen die zich herkent in mijn verhaal wil ik zeggen:
Blijf open naar jezelf en naar de mensen die je willen helpen. Geef alles wat je hebt. Het is niet makkelijk – zeker niet – maar jíj bent het waard. Echt waar. Het leven wordt zoveel mooier wanneer je jezelf terugvindt, of op z’n minst op zoek gaat naar wie je bent. Geef jezelf die kans. Het is het waard.